KONTAKT

Informacja turystyczna:

Centrum Turystyki Regionu Puszczy Białowieskiej

ul. 3 Maja 45, Hajnówka

tel. 85 682 43 81, fax 85 682 51 41

e-mail: turystyka@powiat.hajnowka.pl

 

Infolinia Turystyczna Polskiej Organizacji Turystycznej

+48 22 278 77 77
801 888 844
dla osób dzwoniących z numerów polskich operatorów
608 599 999 (telefon bezpieczeństwa)

konsultanci obsługują infolinię w języku polskim, angielskim i niemieckim.


 

Subskrybuj

Strona główna

Białowieski Szlak Transgraniczny (Polska - Białoruś)

Szlak na terytorium Polski (żółty, 58 km)

PRZEBIEG TRASY:  Narew - Tyniewicze Duże - Kamień - Kuraszewo - Nowy Kornin - Nowe Berezowo (Nowoberezowo) - Hajnówka - Budy - Teremiski - Stara Białowieża - Białowieża - Grudki - granica państwowa miedzy Polską a Białorusią.żółty szlak



Białowieski Szlak Transgraniczny spina Puszczę Białowieską po obu stronach granicy. To wyjątkowa trasa – łączy w sobie piękno przyrody, zabytki historyczne i wielokulturowy charakter regionu, o którym przypomina bliskie sąsiedztwo prawosławnych i katolickich świątyń oraz unikatowa architektura drewnianych domostw. Po stronie polskiej szlak prowadzi przez stare, urokliwe miejscowości osadzone na tle Puszczy Białowieskiej. Trasa szlaku wiedzie przez powiat hajnowski (Rzeczpospolita Polska) i rejon prużański (Republika Białorusi); „polski” odcinek kończy się na przejściu granicznym Białoweża –Piererow. Białowieski Szlak Transgraniczny to ponad 200 km przygody (58 km w części polskiej, 146 km na Białorusi) umożliwiającej poznanie przyrody, unikatowej kultury oraz mieszkańców. Sielskie pejzaże –krajobraz pól, łąk i lasów spowijające maleńkie wsie skrywające architektoniczne i sakralne skarby, zachwycają każdego przejezdnego… Szlak, oprócz trasy podstawowej, ma dwie trasy alternatywne (obie oznaczone kolorem niebieskim), jedno odgałęzienie (zielony szlak) i dwa odcinki łącznikowe (oba oznaczone kolorem  czarnym).

...No to ruszamy!


narew_0.jpg  Narew to wieś o układzie przestrzennym z XVI w., z zachowanym rynkiem w centrum (obecnie jest placem-skwerem). Narew była miastem od 1514 r. (prawa miejskie nadał Zygmunt Stary) do 1934 r. Narew była znaną osadą portową żeglugi rzecznej przy ważnym szlaku handlowym z Wilna i Grodna do Bielska Podlaskiego i Brześcia, a dalej do Lublina i Krakowa.
Do głównych zabytków Narwi należą: drewniany kościół rzymskokatolicki p.w. św. Stanisława bp. i Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny z 1775 r.  stanowi dziś jeden z najcenniejszych zabytków drewnianego budownictwa sakralnego regionu; prawosławna cerkiew drewniana p.w. Podwyższenia Krzyża Świętego z XIX w. oraz murowana rzymskokatolicka kaplica cmentarna p.w. św. Wincentego wybudowana w latach 1840-1848 r. W 1. połowie XX w. Narew licznie zamieszkiwali Żydzi. Dziś jedyną pamiątką po nich jest znajdujący się w pobliżu kirkut. Ciekawym miejscem jest Muzeum Wsi znajdujące się przy ulicy Dąbrowskiego 8. Właściciel muzeum Marian Święcki gromadzi w nim różne stare narzędzia i przedmioty wpisane niegdyś w życie wsi. W zbiorach znajdują się zarówno stare narzędzia wykorzystywane w przeszłości w gospodarstwach rolnych, jak również stare przedmioty codziennego użytku takie jak kołowrotek, maszyna do szycia, żelazka, warsztat tkacki i wiele innych.
W Narwi rozpoczyna trasę niebieski szlak rowerowy (Narew - Lewkowo Stare - Narewka - Budy), będący trasą alternatywną Białowieskiego Szlaku Transgranicznego, a także zielony szlak rowerowy "Do Krainy Otwartych Okiennic". Wytyczona jest tu także trasa piesza koloru żółtego, zwana "Szlakiem Prawosławnych Świątyń". Przez Narew przebiega rowerowy szlak czerwony - Podlaski Szlak Bociani.


kuraszewo.jpg Kuraszewo to wieś założona w XVI w. Znajduje się tu prawosławna drewniana cerkiew parafialna p.w. św. Antoniego Pieczerskiego, wzniesiona w 1868 r. jako cerkiew cmentarna. W pobliżu wsi (w miejscu nazywanym przez tutejszą ludność "Zamczysko"), nad rzeką Łoknicą zobaczyć możemy ślady cmentarzyska archeologicznego z X-XII w. n.e. oraz kurhany z IV-V w. n.e. architektura
Przed wsią, na skrzyżowaniu rozpoczyna się niebieski szlak Kuraszewo - Lady - Klejniki - Doratynka.


nowe_berezowo.jpg Nowe Berezowo (znane również jako Nowoberezowo) zawana jest wsią cerkiewek. Znajdują się tu dwie prawosławne świątynie – drewniana z XVIII w. p.w. św. Jana Teologa, ogrodzona murem z kamienia (wewnątrz znajdują się interesujące malowidła ścienne); tuż obok – murowana z 1873 r. p.w. Wniebowstąpienia Pańskiego. We wsi stoją również dwie kapliczki prawosławne: murowana, p.w. św. Aleksandra Newskiego (1868 r.) oraz drewniana, p.w. św. Jerzego (1888 r.). Na końcu wsi znajduje się żeliwny krzyż. Został on ustawiony na pamiątkę przejazdu przez nią zmierzającego do Białowieży cara Mikołaja II. Obok obecnie użytkowanego cmentarza znajduje się stary zabytkowy cmentarz z licznymi krzyżami nagrobkowymi. Atrakcją Nowego Berezowa jest też skansen "Zagroda  Stefana", gdzie w dwóch starych podlaskich chatach zostały zebrane dawne przedmioty codziennego użytku. Właściciel prowadzi kwaterę agroturystyczną, a w gospodarstwie hoduje strusie. W Nowym Berezowie rozpoczyna się trasa łącznikowa oznaczona kolorem czarnym Nowe Berezowo - Czyże - Lady. Przez wieś przebiega czerwony szlak rowerowy Hajnówka - Dubicze Cerkiewne - Czeremcha - Piaski.


hajnowka_0.jpg W mieście Hajnówka przy trasie szlaku można obejrzeć Sobór Św. Trójcy – jedną z najnowocześniejszych cerkwi prawosławnych w Polsce. Świątynia zaprojektowana została przez prof. Aleksandra Grygorowicza. Posiada 2 kondygnacje, 7 ołtarzy, sale katechetyczne. Całość zwieńczona jest 2 wieżami z charakterystycznymi kopułami, które przypominają płonącą świecę. Wnętrze Soboru pokrywają bogate polichromie. Cerkiew ta może pomieścić jednorazowo 5 tys. osób. Co roku w maju odbywają się tu koncerty muzyki w ramach Międzynarodowego Festiwalu Hajnowskie Dni Muzyki Cerkiewnej. Przy trasie, na skwerku w centrum miasta znajduje się pomnik żubra. Jest to odlana z brązu, naturalnej wielkości sylwetka "króla puszczy". Przy głównej ulicy miasta (3-go Maja) znajdują się:
•    Muzeum i Ośrodek Kultury Białoruskiej – gdzie obejrzeć można wystawy dotyczące kultury mniejszości białoruskiej, a także wystawy prac miejscowych artystów.
•    Centrum Turystyki Regionu Puszczy Białowieskiej – informacja turystyczna (także w infokiosku), sprzedaż map, wydawnictw, pamiątek.
•    Kościół p.w. Podwyższenia Krzyża Świętego i św. Stanisława bp., w nim wysokiej klasy, 28 głosowe organy z pracowni firmy Schlag und Schohne, wykonane na przełomie XIX i XX w. Jest to jedyny tego typu instrument w północno-wschodniej Polsce. Co roku, w okresie letnim odbywają się w Hajnowskie Spotkania z Muzyką Kameralną i Organową.
•    Muzeum Kowalstwa i Ślusarstwa, gdzie można obejrzeć wystawę narzędzi i wyrobów kowalskich, a także (po wcześniejszym telefonicznym uzgodnieniu) pokazy sztuki kowalskiej.


•    W Hajnówce znajduje się Park Miniatur Zabytków Podlasia, Park Wodny, a także swój początek biorą szlaki nordic walking w Nordic Walking Park "Kraina Puszczy i Żubra".
W Hajnówce, przy skwerku przy ul. A. Zina rozpoczynają się następujące szlaki: niebieski szlak rowerowy Hajnówka - Topiło - Hajnówka, czerwony szlak rowerowy Hajnówka - Dubicze Cerkiewne - Czeremcha - Piaski, zielony szlak pieszy Hajnówka - Białowieża, niebieski szlak pieszy Hajnówka - Orzeszkowo - Hajnówka oraz czerwony szlak pieszy Hajnówka - Narewka. Odcinek trasy szlaku rowerowego z Hajnówki do Nowego Berezowa (Nowoberezowo) pokrywa się zkolej wąskotorowa żółtym szlakiem pieszym "Szlak Prawosławnych Świątyń".
Kolejka wąskotorowa – na początku lat 90. ubiegłego wieku Nadleśnictwo Hajnówka uruchomiło zabytkową kolejkę wąskotorową do przejazdów turystycznych i edukacyjnych. Szczególnie atrakcyjna jest podróż do śródleśnej osady Topiło, gdzie znajduje się sztuczny akwen. Służył on niegdyś do składowania drewna. Zbiornik podzielony jest groblą, przez którą biegnie tor kolejki wąskotorowej. Wokół zbiornika wiedzie ścieżka edukacyjna "Puszczańskie Drzewa". W Topile znajduje się mini-skansen kolejki leśnej, a przy akwenie wiaty i miejsce ogniskowe oraz zajazd "Ostatni Grosz". Niedaleko stoi również piękna kapliczka ekumeniczna i obelisk poświęcony leśnikom i ich rodzinom zamordowanym przez okupantów sowieckich i hitlerowskich – w łagrach i obozach w latach 1939-1945.
Przy drogach, we wsi lub przed miejscowością stoją krzyże wotywne i kapliczki. Były one często ustawiane przez tutejszych mieszkańców. Te małe formy architektoniczne są zwykle drewniane i ustawiane przy drodze, na skrzyżowaniach dróg, w miejscach objawień lub innych ważnych dla społeczności lokalnej wydarzeń. Mają chronić mieszkańców przed różnymi chorobami.
Krynoczka – w pobliżu szlaku, w okolicy Hajnówki znajduje się drewniana cerkiewka p.w. św. św. Braci Machabeuszy z 1848r. oraz kapliczka z uznawanym za cudowne źródełkiem, znanym pod nazwą "Krynoczka". Miejsce to położone jes Cerkiewka na Krynoczce t w uroczysku "Miednoje" (kwartał 330) nad rzeczką Miedną. Dla wyznawców prawosławia jest to miejsce święte z uwagi na cudowne uzdrowienia. Jest ono celem dorocznych pielgrzymek na Święto Św. Trójcy. Jak przed wiekami, tak i teraz, pielgrzymi odwiedzający Krynoczkę, chusteczką zwilżoną w jej wodzie przecierają chore miejsce, po czym pozostawiają ją na ogrodzeniu z tyłu za studzienką, w ten sposób symbolicznie pozbywając się choroby. Nabożeństwa w świątyni odprawiane są kilka razy w roku w czasie świąt obchodzonych według kalendarza juliańskiego.
http://www.dubinycerkiew.pl/aktualnosci/machabeusze/index.html
Rezerwat przyrody "Dębowy Grąd" – założony w celu ochrony naturalnego fragmentu Puszczy Białowieskiej z bogactwem gatunkowym drzew (z przewagą dębu i jesionu), krzewów i roślin naczyniowych. W rezerwacie rośnie ponad 30 drzew będących pomnikami przyrody. Odcinek ok. 0,5 km jest trasą wspólną Białowieskiego Szlaku Transgranicznego z czerwonym szlakiem pieszym Hajnówka - Narewka.
Rezerwat przyrody "Lasy Naturalne Puszczy Białowieskiej" – największy z rezerwatów w Puszczy Białowieskiej, złożony z kilku obszarów, chroni ekosystemy leśne Puszczy Białowieskiej i zachodzące w nich procesy przyrodnicze. Występują tu ponad 100-letnie drzewostany.


budy.jpg Budy to dawna śródleśna osada budników. Znajdują się tu Zajazd Myśliwski
,,U Kolarza", pensjonat, karczma i skansen "Sioło Budy". Skansen został zbudowany w konwencji wiejskiej zagrody. Są tu drewniane podlaskie domy, w tym oryginalna chata chłopska z 1836 r., okolona wierzbowym płotem, a także spichlerz, stodoła, studnia z żurawiem i bróg na siano.


tereminski.jpg Teremiski to dawna osada budników. Pierwsze wzmianki o niej pochodzą z XVIII w. Mieści się tu Uniwersytet Powszechny im. J.J. Lipskiego założony przez Jacka Kuronia, finansowany przez Fundację "Pomoc Społeczna SOS" i Fundację Edukacyjną Jacka Kuronia. Od kilku lat mieszka w Teremiskach znany dziennikarz Adam Wajrak.

Kilka osad, czyli tzw. bud, założonych było w puszczy przez Mazurów. Sprowadzeni zostali za czasów Stanisława Augusta Poniatowskiego z Mazowsza. Budnicy byli ludźmi wolnymi. Żyli w lesie i z lasu. Zajmowali się wyrębem lasu i przerobem drewna na popiół, potaż, smołę i węgiel drzewny, niezbędnych w ówczesnej gospodarce. Potaż, czyli węglan potasu, otrzymywany był z popiołu drzewnego, wykorzystywany do produkcji szkła i mydła. Do dziś przetrwały cztery osady budników – Budy, Teremiski, Pogorzelce i Masiewo. Są one ważnym świadectwem historycznym po osadnictwie puszczańskim.

stara_bialowie_za.jpg Stara Białowieża to uroczysko uznawane za zalążek dzisiejszej Białowieży. Znajduje sirezerwatę tu ścieżka edukacyjna "Szlak Dębów Królewskich i Wielkich Książąt Litewskich". Wędrujemy wśród wiekowych dębów, nazwanych przez pomysłodawców ścieżki Ewę i Jacka Wysmułków, imionami władców Polski i Litwy związanych z Puszczą. Przy każdym dębie znajduje się tabliczka, a na niej informacje o samym drzewie oraz o jego "patronie". Nieopodal "Szlaku Dębów Królewskich i Wielkich Książąt Litewskich" znajdują się miejsca ogniskowe i wiaty. W pobliżu Starej Białowieży przebiega Podlaski Szlak Bociani. Prowadzi on do Narewki, Narwi i dalej – do Narwiańskiego i Biebrzańskiego Parku Narodowych.
Rezerwat Pokazowy Żubrów – obiekt Białowieskiego Parku Narodowego. Prezentowane są tu zwierzęta zamieszkujące Puszczę. Zwiedzający mogą oglądać żubry, koniki polskie typu tarpana, krzyżówki żubra z bydłem domowym tzw. żubronie, jelenie, sarny, łosie, dziki oraz wilki. Przed wejściem znajdują się stragany z pamiątkami i parking.

 


Rezerwat krajobrazowy Władysława Szafera – rezerwat położony jest po obu stronach szosy Hajnówka - Białowieża i obejmuje pas lasu szerokości od 700 do 1000 m. Prezentuje turystom najważniejsze zbiorowiska Puszczy Białowieskiej, przede wszystkim grądów i borów mieszanych. Podziwiać tu można drzewa osiągające znaczne rozmiary dąb szypułkowy, świerk pospolity, sosnę zwyczajną, grab zwyczajny. Rezerwat został założony w 1921 roku. Nosi imię znanego polskiego działacza ochrony przyrody i botanika – Władysława Szafera (1896-1970).


bialowieza.jpgBiałowieża – wieś turystyczna będąca sercem Puszczy Białowieskiej. Szlak biegnie tu ulicą Krzyże i następnie w prawo ulicą Grudkowską. Jadąc prosto ul. Olgi Gabiec dojedziemy do centrum wsi. W Białowieży można udać się na wędrówkę po obszarze ochrony ścisłej Białowieskiego Parku Narodowego (najcenniejsza przyrodniczo część Parku i całej Puszczy Białowieskiej; zwiedzanie możliwe wyłącznie z licencjonowanym przewodnikiem). Warte zobaczenia są główne zabytki Białowieży: Park Pałacowy wraz z pozostałościami zabudowy carskiego pałacu myśliwskiego, cerkiew prawosławna p.w. św. Mikołaja Cudotwórcy (wybudowana w latach z 1894-95) z unikalnym ikonostasem porcelanowym – jedyny tego typu zabytek w Polsce, kościół rzymskokatolicki p.w. św. Teresy od Dzieciątka Jezus z 1935 r., Park Dyrekcyjny, zespół budynków dworca kolejowego Białowieża Towarowa (obecnie znajduje się restauracja "Carska"). Warto też odbyć spacer ulicami Waszkiewicza i Tropinka – zachowało się przy nich sporo starych drewnianych zabudowań. Koniecznie trzeba zwiedzić Muzeum Przyrodniczo-Leśne Białowieskiego Parku Na-rodowego, obecnie najnowocześniejsze muzeum przyrodnicze w Polsce. Przy szlaku znajduje się głaz wyznaczający geometryczny środek Puszczy Białowieskiej. W Białowieży warto też odwiedzić Skansen Architektury Drewnianej Ludności Ruskiej Podlasia, gdzie zobaczyć można architekturę ludową z przedpola Puszczy: drewniane wiatraki, stare chaty i kapliczkę oraz barcie i ule kłodowe. Skansen znajduje się przy drodze prowadzącej w kierunku wsi Pogorzelce.
Na ul. Krzyże Białowieski Szlak Transgraniczny łączy się z zielonym szlakiem rowerowym Białowieża - Dubicze Cerkiewne oraz z trasami pieszymi: zielonym szlakiem Hajnówka - Białowieża oraz żółtym Białowieża - Topiło.


grudki.jpg Grudki to osada pracowników leśnych, założona przy tartaku w czasie I wojny światowej. Znajduje się tu pole kempingowe.
W okolicach przebiegu szlaku warto zobaczyć:
•    Ośrodek Edukacji Leśnej "Jagiellońskie" – prowadzi go Nadleśnictwo Białowieża. Organizowane są tu wystawy przyrodnicze, wystawy plastyczne i fotograficzne o tematyce przyrodniczej. Eksponowane są stare narzędzia używane w pracach leśnych oraz pamiątki związane z zawodem leśnika. Ośrodek prowadzi zajęcia dydaktyczne.
•    Ścieżka edukacyjna "Puszczańskie Drzewa" – prowadzi przez lasy grądowe z okazałymi dębami, lipami, jesionami i sosnami, z Białowieży, przez rezerwat krajobrazowy Władysława Szafera do Rezerwatu Pokazowego Żubrów Białowieskiego Parku Narodowego. Ścieżka ma 4 km długości.
•    Zwierzyniec – osada myśliwska założona pod koniec XIX w. w miejscu, gdzie wcześniej (ok. XVIII w.) znajdował się zwierzyniec, czyli ogród do polowań. W XIX w. wybudowano tutaj carski zwierzyniec. Znajdujący się tu pomnik żubra nie jest wierną kopią historycznego zwierzynieckiego pomnika żeliwnego, ufundowanego przez cara Aleksandra II na pamiątkę swego polowania w 1860 r. Oryginał, o którym pisał Igor Newerly w książce "Zostało z uczty bogów", znajduje się obecnie w Spale, gdzie został wywieziony w latach 20 XX wieku. Replika pomnika żubra stanęła w 2004 r., w którym obchodzone było 75-lecie restytucji (czyli odnowienia gatunku) żubra w Puszczy Białowieskiej. Wykonany jest z utwardzonego tworzywa. Zwierzyniec znajduje się w połowie drogi między Hajnówką a Białowieżą. Na parkingu w Zwierzyńcu mają swój początek szlaki do nordic walking (Nordic Walking Park – Kraina Puszczy i Żubra).


Szlak na terytorium Republiki Białoruś (żółty, 146,5 km)

PRZEBIEG TRASY: granica państwowa między Polską a Białorusią - Państwowy Park Narodowy "Puszcza Białowieska" - Biały Lasek - Szereszewo - Prużany - Różany - Łyskowo - Nowy Dwór

Trasa prowadzi przez fragment dawnej tzw. "drogi królewskiej", zwanej też później traktem carskim (Bielsk Podlaski - Białowieża - Szereszewo - Prużany - Różany), w otwarciu którego w 1903 r. brał udział Mikołaj II i jego małżonka Aleksandra Fiodorowna. Przy drodze można podziwiać oryginalne mostki z balustradami z czasów carskich. W 2005 roku zrekonstruowano i umieszczono na nich carskie herby: dwugłowego orła - symbol dynastii Romanowów. We wsi Biały Lasek znajduje się jedna z bram do Państwowego Parku Narodowego "Puszcza Białowieska".

Szereszewo – osada ta położona jest na obrzeżach Puszczy Białowieskiej, nad rzeką Leśna Lewa. Pierwsze historyczne wzmianki o Szereszewie pochodzą z 1380 r. W 1536 r. prywatne dobra szereszewskie zostały sprzedane królowej Bonie. Szereszewo uzyskało status miasta. Nastąpił znaczny rozwój rzemiosła i handlu. Jego mieszkańcy utrzymywali kontakty handlowe z Gdańskiem, Elblągiem i innymi polskimi miastami oraz niemieckim Frankfurtem. W czasie wojen od połowy XVII w. do początku XVIII w. miasto było wielokrotnie niszczone. Najcenniejszymi zabytkami architektury w Szereszewie są: drewniana dzwonnica z 1799 r., późnoklasycystyczny kościół p.w. Świętej Trójcy z 1848 r., murowana cerkiew p.w. św. Mikołaja z 1872 r., zabytkowy cmentarz i drewniana cerkiew cmentarna p.w. św. Piotra i Pawła z 1824 r.
Prużany – około 20 tys. mieszkańców. Miasto u zbiegu dwóch rzek: Mucha i Wiec, centrum administracyjne i przemysłowe Rejonu Prużańskiego. W mieście warto obejrzeć zabytki architektoniczne:
•    "Białe Ławki“ (prużańskie sukiennice) – wybudowane w 1896 r., obiekt zabytkowy o znaczeniu narodowym, nosi cechy baroku i klasycyzmu; ciekawy przykład monumentalnej architektury mieszczańskiej. Obecnie centrum handlowe.
•    Sobór p.w. Aleksandra Newskiego – zabytek późnego klasycyzmu, wybudowany z cegły w 1866 r., może pomieścić 700 osób, ma kształt statku; ważną częścią soboru jest wieża - dzwonnica, która miała 9 dzwonów. W soborze znajduje się cudowna ikona Matki Boskiej.
•    Kompleks parkowo-pałacowy z Muzeum Prużańskim – "Prużański Pałacyk" – wybudowany w 1. poł. XIX w., w skład kompleksu wchodzi murowany budynek, do którego prowadzi od strony miasta szeroka aleja; dwie oficyny i park krajobrazowy. Zabytek parkowo-pałacowej architektury neorenesansu. W Muzeum Prużańskim można obejrzeć wnętrza dworu z XIX w.: salon, oranżerię, gabinet myśliwski.
•    Kościół p.w. Wniebowstąpienia Matki Boskiej – budowę świątyni zaczęto w 1857 r., zabytek architektury neoklasycyzmu.
W Prużanach urodził się premier Izraela – Izaak Shamir. Przebywając dłużej w Prużanach możemy udać się na wędrówkę: szlakiem "Moja Ziemia Prużańska“. Jest to dobra sposobność do poznania historii Rejonu Prużańskiego. Przebieg szlaku: Prużany - Poddubno - Gorodeczno - Szakuny - Szeni - Prużany.
We wsi Gorodeczno znajduje się kaplica budowana w latach 1912-1914, jako dowód pamięci o żołnierzach armii rosyjskiej poległych w bitwie z wojskami napoleońskimi w 1812 r. w okolicach wsi Gorodeczno i Poddubno. W miejscu bitwy  znajduje się kamień, na którym namalowano plan bitwy w 1812 r.
Miejscowość Szakuny związana jest narodowym artystą Białorusi – Grzegorzem Szyrmą, natomiast muzeum jego twórczości znajduje się w Prużańskiej Szkole Muzycznej.
Szeni – to rodzinna miejscowość białoruskiego poety Mikołaja Zasima.
W miejscowościach: Gorodeczno, Szakuny, Prużany znajduje się wiele pomników upamiętniających żołnierzy i partyzantów poległych w czasie II wojny światowej.
Białowieski Szlak Transgraniczny na trasie: Prużany - Bajki - Różany - Szejpicze - Zelzin - Ososzczniki - Łyskowo pokrywa się z wcześniej wytyczonym szlakiem "Perły Architektoniczne Ziemi Prużańskiej".
Różany – pierwsze historyczne zapisy o osadzie sięgają roku 1552; w latach 1598-1831 osada stanowiła własność Sapiehów i przeżywała swój największy rozkwit. Główną perłą architektoniczną osady był Pałac Sapiehów. Do dzisiejszych czasów zachowały się fragmenty ruin. Nadal imponują wielkością. Inne obiekty ufundowane przez Sapiehów to: kościół św. Trójcy (1617 r.), barokowy klasztor Bazylianów wybudowany w latach 1784-1788 i cerkiew p.w. św. Piotra i Pawła wybudowana w latach 1762-1778 jako unicka, zamieniona w XIX w. na prawosławną. W Różanach znajduje się zabytkowa synagoga z 2. poł. XIX w.
Obok osady rozciąga się naturalne jezioro Papiernia. Jest ono bardzo malownicze, a woda w nim niezwykle czysta. Jest to miejsce wypoczynku mieszkańców Prużan. Przez cały rok działa tu dziecięce uzdrowisko.
Szejpicze – rodzinna miejscowość tenora operowego Michała Zabiejdy-Sumickiego.
Zelzin – znajduje się tu cerkiew p. w. Podwyższenia Krzyża Pańskiego z 1878 r.
Ososzczniki – przy drodze Ososzczniki-  Mogilowce możemy zobaczyć 6 kurhanów z XI w.
Łyskowo – znajduje się tu cerkiew p.w. Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy; barokowy klasztor misjonarzy z XVIII-XIX w. i kościół p.w. Św. Trójcy; oraz nagrobek polskiego poety i dramaturga - Franciszka Karpińskiego z 1825 r. Z Łyskowa udajemy się dalej do Nowego Dworu, gdzie Białowieski Szlak Transgraniczny łączy się ze szlakiem zielonym, który prowadzi na północ do Porozowa, a na południu w okolicy Szereszewa łączy się ze szlakiem żółtym.